TRACK wordt een unieke kunstervaring in de stad Gent. Bart Lodewijks is één van 35 internationale kunstenaars die werden uitgenodigd om nieuw werk te creëren.

door Bob Vanden Broeck

Ik ontmoet de Nederlandse kunstenaar Bart Lodewijks op zijn nieuwe werkterrein aan de Zonder-Naamstraat in Gent. De zandbak heeft de vorm van een vierkant waarvan elke zijde wordt afgebakend door dikke zware balken. Over de lengte van die balken is een dunne witte krijtlijn getrokken. Het was het symbolische beginpunt van Lodewijks voorbereiding aan TRACK. In dit vierkant kan je zand verleggen, de zandbak zal er in zijn geheel niet anders uitzien. Iets gelijkaardig denkt Lodewijks ook over zijn werk. Zijn krijttekeningen zijn bijna nooit blijvend en gedoemd om bij een stevige regenbui van de gevels te sijpelen en voor altijd te verdwijnen. Was het dan allemaal een maat voor niets? Natuurlijk niet. Sporen zijn er altijd: in foto’s, in verhalen en soms nog op de huizen zelf. Als een zacht verzet. Want een blijvend karakter, daar is het Lodewijks niet om te doen.

Lodewijks’ krijttekeningen leven eigenlijk zonder publiek. Hij wil niet echt dat zijn ingrepen als ingreep worden herkend, dan wel dat de mensen en hun buurt versmelten met zijn werk, alsof het er altijd is geweest. Zijn tekeningen zijn witte rechte lijnen die zich in verschillende verhoudingen ten opzichte van elkaar bewegen. Soms evenwijdig, soms middelpuntvliedend en soms nog helemaal anders. Lodewijks wil echter niet alleen buiten tekenen, liefst tekent hij ook in interieurs. Alles gebeurt op basis van puur vertrouwen, dat hij wint met humor en assimilatie. De kleur van de huizen is de kleur in zijn werk.

Lodewijks werkte eerder al in Rio de Janeiro, Porto, Curaçao en de Gentse buurt Moscou. Hij heeft een voorliefde voor buurten die minder in the spotlight liggen en op zichzelf bestaan. Straten die bij elkaar horen en waar de bakker nooit een brood teveel bakt, straten zonder naam. Ik zie Lodewijks als een soort beeldende Louis Paul Boon, die de verhalen van de menschen met elkaar verbindt en zich helemaal inleeft in wat je gerust ‘een verloren geschiedenis’ van Gent kan noemen. Door te praten met de mensen kan hij zijn tekeningen maken en door zijn tekeningen te maken, komen de verhalen met elkaar in contact.

Lodewijks’ lijnen zijn als een wandeling doorheen de verhalen van de mensen in de buurt. Ze verplaatsen zich doorheen alle obstakels; van tegenstribbelende buurtbewoners tot de fysieke weerstand van de muren zelf. Ze initiëren een dialoog tussen kunstwerk, kunstenaar en buurtbewoners. Net die relatie verandert tijdens een evenement als TRACK. Nu de dialoog ‘geïnstitutionaliseerd’ wordt, duikt er een nieuwe acteur op: het museumpubliek. Dit publiek wordt niet gedreven vanuit een spontane interactie en komt de huizen rond de Zonder-Naamstraat letterlijk ‘bezoeken’. Dit nieuwe spanningsveld betekent dé uitdaging voor Lodewijks tijdens TRACK. Hij zal zijn publiek moeten ‘aansporen’.

Meer info op www.track.be