januari 31, 2012 – 1:42 pm
bij de publicatie en de tentoonstelling van Mekhitar Garabedian
door Martin Desloovere
De Armeens-Syrisch-Belgische kunstenaar Mekhitar Garabedian, wiens eerste museale tentoonstelling nog tot 26 februari 2012 in S.M.A.K. te zien is, heeft duidelijk een scherpe zin voor veelzeggende en paradoxaal lijkende titels.
Zo heeft hij het boek dat naar aanleiding van deze tentoonstelling is verschenen, de titel Something about Today gegeven. Het boek is niet zozeer een catalogus in de enge zin, maar veeleer een kunstenaarsboek met een overzicht van zijn belangrijkste werken tot nu. Zelfs nog maar bij een eerste begin van kennismaking met dat oeuvre, duiken al snel termen op als geheugen, verleden en herinnering. Dat de kunstenaar zijn werk dan bestempelt als “something about today” lijkt op het eerste gezicht inderdaad wat vreemd, maar bij iemand als Garabedian, die zo nadrukkelijk ook met het fenomeen en de finesses van ‘taal’ bezig is, kan die titelkeuze natuurlijk alleen maar veelzeggend zijn.
De paradox wordt bij de aanhef van het – overigens bijzonder lezenswaardige – eerste essay in de publicatie, van de hand van Marie-Aude Baronian, meteen ‘toegelicht’ in een citaat uit een studie van de Duits-Amerikaanse professor Vergelijkende Literatuur aan de Columbia University in New York, Andreas Huyssen. Daarin stelt hij dat “the temporal status of any act of memory is always the present and not (…) the past itself”. read more »
Tags andreas huyssen, françois truffaut, georges perec, jean eustache, jean-pierre léaud, jens christian grondahl, marcel broodthaers, marie-aude baronian, martin desloovere, mekhitar garabedian, rimbaud, S.M.A.K.
|
januari 3, 2012 – 3:59 pm
door Ann Van Beurden
“Die Grenzen meiner Sprache bedeuten die Grenzer meiner Welt”, wist Ludwig Wittgenstein… maar wat als je taal niet je eigen taal is en de taal die je hanteert je in eerste instantie artificieel lijkt, alsof je het gevoel hebt niet echt te kunnen zeggen wat je wil zeggen? Ben je dan ergens thuis?
Dit is een gevoel dat we vaak zien terugkeren in het werk van Mekhitar Garabedian (°1977), een Belgische artiest met Armeense roots, maar geboren in Syrië. Zijn eerste solotentoonstelling, getiteld without even leaving, we are already no longer there, kan je nu gaan bezichtigen in het S.M.A.K.. De tentoonstelling was ook de ideale aanleiding om een overzichtscatalogus, Something about today, te publiceren.
In Something about today wordt Garabedians werk besproken aan de hand van een aantal thema’s. Taal is daar eentje van, maar ook de herinnering en de herhaling staan centraal, met name het geheugen van de mens dat woorden, beelden, geuren en geluiden kan opdiepen uit het binnenste van zichzelf. Vaak verwijst Garabedian naar auteurs of kunstenaars waardoor hij werd geïnspireerd, of neemt hij letterlijk woorden of zinnen over uit hun werk. Hij probeert ons zo aan te zetten om zelf te zoeken naar deze ‘hyperlinks’ van het geheugen, waarbij hij ons de ruimte geeft om vrije associaties te maken of om ons dingen te herinneren uit onze eigen leefwereld. Bij Garabedian zijn die herinneringen onlosmakelijk verbonden met zijn Armeense afkomst en zijn jonge jaren in Libanon. De gruwelijke geschiedenis van de Armeense genocide ademt doorheen de werken van de kunstenaar, al wordt de bezoeker er niet rechtstreeks mee geconfronteerd. Garabedian heeft de genocide uiteraard niet zelf meegemaakt maar werd wel opgevoed met de verhalen die erover verteld werden. Wandelend door de tentoonstelling bevind je jezelf in het geheugen van een ander, je kijkt door zijn ogen, je beleeft zijn herinnering… een buitengewone maar verfrissende ervaring. read more »
december 23, 2011 – 8:00 am
door Anna Drijbooms
Mekhitar Garabedian | without even leaving, we are already no longer there, in S.M.A.K. van 02.12.2011 tot 26.02.2012
Dit is de vierde foto in een reeks zwart-wit portretten van kunstenaars die in S.M.A.K. over de vloer komen.
