Kritiek van een oude dame op de debatcultuur
door curator Thibaut Verhoeven (tekst uit rekto:verso, tijdschrift voor cultuur en kritiek)
Ik heb een zwaar probleem met Vincent Geyskens (°1971, Lier). En dit om twee redenen. Ten eerste hou ik enorm van beeldende kunst die maatschappelijk is, die een positie inneemt ten opzichte van zichzelf, of ten opzichte van maatschappelijke, politieke en/of sociale vraagstukken, en – nog belangrijker – die daar voor uit durft te komen door onbevreesd en onbevooroordeeld de discussie aan te gaan. Ten tweede hou ik zo mogelijk nog meer van de discussiecultuur die zo eigen is aan de hedendaagse kunst, en waardoor ze zich steeds probeert te bevragen en te nuanceren, in een poging om zichzelf en de werkelijkheid beter te begrijpen.
Vincent Geyskens niet.
Vincent Geyskens is een schilder.
En schilderen staat tot nader order nog steeds geboekstaafd als een oeroude praktijk. Een praktijk die — meestal in tegenstelling tot de vele jongere media als video en fotografie — nog altijd solitair beoefend wordt. Niet bepaald de geknipte persoon dus voor een discussie over de hedendaagse debatcultuur en de nieuwe media.
Maar Vincent Geyskens is een schilder. En vanuit de schilderkunst valt hierover blijkbaar wel wat te zeggen. Niet binnen de discussie, maar erover. Zwijgen dus, en lezen. read more