Troostend gekrabbel aan de krassen op mijn ziel

Sinds kort biedt S.M.A.K. een nieuw publieksformat aan: ‘Art to Body & Mind’, een intense interactieve workshop die je tentoonstellingen sterker vanuit je buik doet beleven en je vanuit je persoonlijke blik tot spreken brengt. Een filosoof, een lichaamstherapeute en een kunsthistorica geven de voorzet maar laten de dingen vooral gebeuren. Kort voor eindejaar nam Arjan Sohier deel. Hier lees je zijn verslag.

ATB&M_beeld-web

Na afloop was ik blij dat ik geweest was. Zelfs opgelucht. Wat een overweldigende tentoonstelling.

Ik had niet veel zin om naar Berlinde De Bruyckere in S.M.A.K. te gaan. Op vakantie in Londen had ik ooit een kleine tentoonstelling rond haar werk meegepikt. Op vakantie pik ik altijd iets mee. Zo gaat dat. Maar die droevige, zo zwaarmoedige beelden: dode paarden, bleke mensachtige beelden uit was… Dit was wel mijn vakantie hè. Snel snel ging ik van zaal naar zaal om net op tijd met een Ricard op het terras van het museum in het zonnetje te gaan zitten. Gelukkig bleef de kunst niet teveel hangen. Het was ook veel te mooi weer om binnen te blijven. En wie kon het weten, maar misschien zou het morgen wel regenen. In Engeland moet je van iedere straal zon genieten.

Bij Berlinde De Bruyckere weet je dat ze krassen op je ziel naar boven brengt. Maar ik ben niet zo’n krabber aan de krassen op mijn ziel. De kranten schreven dat de tentoonstelling ‘troost’ biedt. Wat heb je daaraan? Ik heb geen troost nodig. Als ik niet aan pijnlijke dingen denk, dan zijn ze er niet. Weg. Fwiep! Voor mij is troost een beetje als spijt. En ik zeg vaak: ‘Spijt is wat de koe schijt’. Daarmee is de kous af.

Natuurlijk is dit niet echt zo. Die krassen op mijn ziel zijn mijn dierbaarste bezit. Al wil ik wel zoveel mogelijk zelf kiezen op welk moment ik ze voel. Mijn krassen vragen een bijzondere benadering.

De uitnodiging die ik een tijdje geleden van S.M.A.K. kreeg was iets bijzonders. Continue reading “Troostend gekrabbel aan de krassen op mijn ziel”

Want schrijven is ook een beetje tekenen | The Big Draw

door S.M.A.K.

In de workshop ‘Verhalen verzinnen bij tekeningen’ met jeugdauteur Tine Mortier, tijdens The Big Draw op 06.10.2013, schreven Billie (11 jaar) en Laura (9 jaar) onderstaande teksten in de tentoonstelling van Rachel Harrison.

Billie liet zich inspireren door het werk ‘Werkkledij van de Belgische hermafrodiet, maar niet te fanatiek’ (1972) van Pjeroo Roobjee:

Billie_1 Continue reading “Want schrijven is ook een beetje tekenen | The Big Draw”

TRACK | Een BlindDate met Aifoon

Tussenin de stiltes van de stad

door Martin Desloovere

De elfde paragraaf van het TRACK-manifest stelt dat deze stadstentoonstelling niet alleen “ageert, speelt, leest” maar ook onder meer nog “luistert…”. Met de intentie om “a contemporary city conversation” op gang te brengen, kan TRACK zich inderdaad niet beperken tot een visuele en ruimtelijke wisselwerking: ook aandacht voor het auditieve aspect van de beoogde conversatie is onvermijdelijk.

Daartoe is een samenwerking aangegaan met Aifoon vzw, een kunsteducatieve organisatie die haar missie heel gevat en poëtisch omschrijft: ze “onderzoekt geluid in stilte”. De naamkeuze is overigens even veelbetekenend: de knipoog naar de iPhone is tegelijk een verwijzing naar – bij uitbreiding alle – hedendaagse technologie die ons in staat stelt om (stem)geluid te capteren (en eventueel ook te manipuleren) en meteen zowat de hele wereld rond te zenden. Maar nog los van alle (tegenwoordig makkelijk beschikbare) techniek, is de fonetische schrijfwijze wellicht een indicatie dat de organisatie bij haar projecten in de eerste plaats aandacht wil hebben voor het basisgegeven van haar werkveld: de relatie van elk individu (elke “I” of “ik”) tot (een) geluid (“foon” van het Griekse “phonos”).

Binnen het luik “(Inter)Actieve trajecten” van TRACK biedt Aifoon met BlindDate een ‘audiowalk’ aan. De deelnemers verzamelen aan het ‘meeting point’ van de TRACK-cluster Macharius op de Hagelandkaai. Continue reading “TRACK | Een BlindDate met Aifoon”

(no)Tour Gent | Een interactieve geluidswandeling

In het kader van de tentoonstelling Music Stands Still van de Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi werd voor S.M.A.K. de interactieve geluidswandeling (no)Tour Gent ontwikkeld. Deze driedimensionale wandeling vertrekt vanuit geluid als verbindend element tussen woord en beeld en nodigt het publiek uit om vanuit een poëtische attitude de leefomgeving en het collectieve geheugen van de stad te herdenken. (no)Tour sluit gevoelsmatig en thematisch aan bij de tentoonstelling in S.M.A.K. – opgevat als een atmosferische wandeling waarbij de totaalervaring centraal staat – en verkent de intuïtieve sferen die regelmatig in Macchi’s werk opduiken, zoals muziek, licht, schaduw, vervaging, begrenzing, openheid, stilte, toeval en leegte.

 

(no)Tour is het resultaat van een kunsteducatief project van the Milena principle/WIT en Escoitar.org. De wandelervaring vertrekt vanuit S.M.A.K. maar meandert verder doorheen het Gentse Citadelpark. Het speelt hiermee in op Macchi’s artistieke project Buenos Aires Tour (2004), een ‘toeristische gids’ met objets trouvés, beelden, teksten en een CD-ROM, een uitnodiging om de stad op een onconventionele en desoriënterende manier te ontdekken. Het voorbereidende traject van (no)Tour Gent leidde tot de creatie van soundscapes en geluidsopnamen door jongeren, na de exploratie van verschillende locaties. Deze geluiden dalen in diverse lagen neer op de omgeving van het Citadelpark en leggen een verborgen stad vol persoonlijke verhalen en interferenties bloot. (no)Tour haakt hiermee in op de manier waarop Macchi als kunstenaar naar de hem omringende wereld kijkt. Hij lijkt over de gave te beschikken om al dagdromend en op hypersensitieve wijze door de realiteit te dwalen, met aandacht voor de ‘non-sferen’ en de ‘non-plaatsen’ die letterlijk ‘tussen-in’ liggen. Tussen droom en werkelijkheid, tussen emotie en ratio, tussen slaap en waak. Continue reading “(no)Tour Gent | Een interactieve geluidswandeling”

Alberto Garutti | Ai Nati Oggi

door Saskia Benoit

Herinnert u zich nog de levendige conversaties, het vrolijke gekwetter en het enthousiaste applaus op de Vrijdagmarkt tijdens de lente van 2000? Ja, tijdens de lente van Over the Edges? Toen had de Italiaanse kunstenaar Alberto Garutti die plaats ingenomen om zijn werk Ai Nati Oggi (letterlijk vertaald: “aan degenen die vandaag geboren zijn”) te tonen. Met een herinneringsplaat aan het kunstwerk van Gustave Courbet, L’origine du monde, en knipperende lichten op een van de grootste pleinen van Gent, verwelkomde de kunstenaar de nieuwbakken Gentenaars.

In maart 2011 kocht de stad Gent het kunstwerk aan en vorige week werd het officieel ingehuldigd, niet meer op de Vrijdagmarkt maar op het Sint-Veerleplein. Continue reading “Alberto Garutti | Ai Nati Oggi”

Lundahl & Seitl | Over echte en mogelijke ruimtes

Symphony of a Missing Room van Lundahl & Seitl

door Martin Desloovere

In het kader van het podiumfestival The Game Is Up!, georganiseerd door Kunstencentrum Vooruit, is het Zweeds-Londense kunstenaarsduo Christer Lundahl en Martina Seitl te gast in S.M.A.K. Ze presenteren er met Symphony of a Missing Room één van hun ‘immersieve performances’, in dit geval een ongewone rondleiding doorheen het museum. Elke deelnemer wordt via een koptelefoon ondergedompeld in een binauraal opgenomen ‘soundscape’ met onder meer de stem van een jonge vrouw die hem of haar gidst.

Het indrukwekkende effect van een binaurale opname ervoer ik voor het eerst enkele jaren geleden bij een ‘soundwalk’ van de Canadese kunstenares Janet Cardiff in de omgeving van de Londense Whitechapel Gallery. De techniek komt erop neer dat de opnames gemaakt worden met behulp van twee gevoelige condensatormicrofoontjes, eentje in elke oorholte aangebracht (zoals de dopjes van een oortelefoon). Het resultaat is een rijk ‘surround’ klanklandschap waarin veel ‘perspectief’ zit en waarbij elk geluid exact ruimtelijk in een cirkel van 360° te plaatsen is. (Om de volle mogelijkheden te ervaren, dient men er wel met een koptelefoon naar te luisteren. Wie hiermee kennis wil maken, kan terecht op de website van Janet Cardiff voor fragmenten uit haar binaurale soundwalks.)

Continue reading “Lundahl & Seitl | Over echte en mogelijke ruimtes”