Dara Birnbaum | The Dark Matter of Media Light

Nieuwe monografie over Dara Birnbaum

door Ann Van Beurden

De retrospectieve tentoonstelling The Dark Matter of Media Light van de Amerikaanse artieste Dara Birnbaum (°1946) ging exact twee jaar geleden in première in S.M.A.K. Daarna verhuisde de expositie naar het Serralves in Portugal. Een uitgebreide, begeleidende publicatie bleef echter uit.

Hoog tijd dus voor een overzichtscatalogus van het leven en werk van Birnbaum, die als één van de meest bekende pioniers van de media- en videokunst wordt beschouwd sinds zij in 1979 internationaal doorbrak met haar werk Technology/Transformation: Wonder Woman.

De catalogus – met eenzelfde titel als de tentoonstelling – is enorm exhaustief. Niet alleen wordt er een volledig overzicht van al haar werken gegeven maar ook twee interviews met de Zwitserse curator en kusthistoricus Hans Ulrich Obrist, die o.a. peilt naar Birnbaums connectie met de zogeheten ‘appropriation art’. Verder nemen zeven kritische essays van Johanna Burton, Marianne Brouwer, Sigrid Adorf, Diederich Diederichsen, Steven Jacobs, e.a. … de creaties van Birnbaum onder de loep.

Continue reading “Dara Birnbaum | The Dark Matter of Media Light”

Lundahl & Seitl | Over echte en mogelijke ruimtes

Symphony of a Missing Room van Lundahl & Seitl

door Martin Desloovere

In het kader van het podiumfestival The Game Is Up!, georganiseerd door Kunstencentrum Vooruit, is het Zweeds-Londense kunstenaarsduo Christer Lundahl en Martina Seitl te gast in S.M.A.K. Ze presenteren er met Symphony of a Missing Room één van hun ‘immersieve performances’, in dit geval een ongewone rondleiding doorheen het museum. Elke deelnemer wordt via een koptelefoon ondergedompeld in een binauraal opgenomen ‘soundscape’ met onder meer de stem van een jonge vrouw die hem of haar gidst.

Het indrukwekkende effect van een binaurale opname ervoer ik voor het eerst enkele jaren geleden bij een ‘soundwalk’ van de Canadese kunstenares Janet Cardiff in de omgeving van de Londense Whitechapel Gallery. De techniek komt erop neer dat de opnames gemaakt worden met behulp van twee gevoelige condensatormicrofoontjes, eentje in elke oorholte aangebracht (zoals de dopjes van een oortelefoon). Het resultaat is een rijk ‘surround’ klanklandschap waarin veel ‘perspectief’ zit en waarbij elk geluid exact ruimtelijk in een cirkel van 360° te plaatsen is. (Om de volle mogelijkheden te ervaren, dient men er wel met een koptelefoon naar te luisteren. Wie hiermee kennis wil maken, kan terecht op de website van Janet Cardiff voor fragmenten uit haar binaurale soundwalks.)

Continue reading “Lundahl & Seitl | Over echte en mogelijke ruimtes”

Michael Sailstorfer | Jackass meets Brancusi

Een boek over Michael Sailstorfer

door Claudine Hellweg

Voor mij ligt een klassiek boek met een enorme zwarte S op het mosterdkleurige linnen gedrukt: een klassiek ogend boek, over de Duitse kunstenaar Michael Sailstorfer. Naar verluid een gevierd kunstenaar bij onze oosterburen, en een ‘coming man’ in de globale kunstgemeenschap volgens sommigen.

Voor mij is hij een onbekende. De catalogus is mijn eerste ontmoeting met een beeldhouwersoeuvre dat zeer inzichtelijk wordt gepresenteerd tussen de reuzenletters in die door het boek zijn gestrooid en samen de naam van de protagonist spellen. Een aantal serieuze inhoudelijke teksten geven het boek én het oeuvre van Sailstorfer verder een degelijke basis.

Continue reading “Michael Sailstorfer | Jackass meets Brancusi”

Adrian Ghenie | Let’s Do It a Dada!

Bij The Dada Room van Adrian Ghenie

door Martin Desloovere

Adrian Ghenie, The Dada Room, 2010 (Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerpen)

In de grote middenzaal op de eerste verdieping van S.M.A.K. staat een opmerkelijk, aan de buitenkant onafgewerkt ogend bouwwerk. Het betreft The Dada Room van de Roemeense kunstenaar Adrian Ghenie, die er zijn eerste installatie mee presenteert. The Dada Room is het begin- en/of eindpunt voor de bezoekers van drie aanpalende zalen die hen met de schilderkunst van Ghenie kennis laten maken. Ter voorbereiding van zijn schilderijen bouwt de kunstenaar vaak een driedimensionale maquette op schaal. Daarvan neemt hij dan foto’s die hij als basis voor het schilderen gebruikt. Die tussenstappen laten hem toe om nieuwe, originele, filmische invalshoeken te vinden.

Continue reading “Adrian Ghenie | Let’s Do It a Dada!”