Jorge Macchi | De leegste wil van een zaal

Een persoonlijke wandeling door Music Stands Still van Jorge Macchi

door Geert Jan Beeckman

De pure poëzie van het werk van de Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi kan door iedere toeschouwer verschillend en naar eigen ‘zien’ worden ingevuld. Zijn werk houdt zich op in de suggestie, in de verstilde anekdotiek van het alledaagse, waarmee hij het dagdagelijkse overstijgt en de afstand aftast tussen wat wij begrijpen en emotioneel ervaren. Zijn composities getuigen van een dagdromend gegeven om door de realiteit te dwalen. In zijn werk sluimert het bestaan van een mysterieuze, unheimliche parallelle wereld onder de oppervlakte van de banaliteit. Hoe vorm en idee tot elkaar bestaan lijkt een doel te dienen dat ons overstijgt en persoonlijk raakt in onze relatie met het simpele van alledag. Dit met een sfeer van muziek, licht en schaduw. Het was wellicht dan ook geen toeval dat bij het ‘binnengaan’ van deze tentoonstelling het woord ‘droom’ mij inviel, terwijl ik voeten kreeg om het fragiele en sobere daarvan niet te verstoren. Macchi stuurt je de weg op van een bijna filmische atmosfeer, van een parcours vol onderliggende poëzie, van onbestemde stilte en het soort eenzaamheid van iets dat is gestopt, stilgevallen. Uit de zalen vandaan overvalt je ook nog eens de gevoeligheid dat er altijd romantiek schuilt in wat er broos met de mens samenvalt. Mijn bezoek leverde alvast deze persoonlijke kijk en ervaring op.

Continue reading “Jorge Macchi | De leegste wil van een zaal”

(no)Tour Gent | Een interactieve geluidswandeling

In het kader van de tentoonstelling Music Stands Still van de Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi werd voor S.M.A.K. de interactieve geluidswandeling (no)Tour Gent ontwikkeld. Deze driedimensionale wandeling vertrekt vanuit geluid als verbindend element tussen woord en beeld en nodigt het publiek uit om vanuit een poëtische attitude de leefomgeving en het collectieve geheugen van de stad te herdenken. (no)Tour sluit gevoelsmatig en thematisch aan bij de tentoonstelling in S.M.A.K. – opgevat als een atmosferische wandeling waarbij de totaalervaring centraal staat – en verkent de intuïtieve sferen die regelmatig in Macchi’s werk opduiken, zoals muziek, licht, schaduw, vervaging, begrenzing, openheid, stilte, toeval en leegte.

 

(no)Tour is het resultaat van een kunsteducatief project van the Milena principle/WIT en Escoitar.org. De wandelervaring vertrekt vanuit S.M.A.K. maar meandert verder doorheen het Gentse Citadelpark. Het speelt hiermee in op Macchi’s artistieke project Buenos Aires Tour (2004), een ‘toeristische gids’ met objets trouvés, beelden, teksten en een CD-ROM, een uitnodiging om de stad op een onconventionele en desoriënterende manier te ontdekken. Het voorbereidende traject van (no)Tour Gent leidde tot de creatie van soundscapes en geluidsopnamen door jongeren, na de exploratie van verschillende locaties. Deze geluiden dalen in diverse lagen neer op de omgeving van het Citadelpark en leggen een verborgen stad vol persoonlijke verhalen en interferenties bloot. (no)Tour haakt hiermee in op de manier waarop Macchi als kunstenaar naar de hem omringende wereld kijkt. Hij lijkt over de gave te beschikken om al dagdromend en op hypersensitieve wijze door de realiteit te dwalen, met aandacht voor de ‘non-sferen’ en de ‘non-plaatsen’ die letterlijk ‘tussen-in’ liggen. Tussen droom en werkelijkheid, tussen emotie en ratio, tussen slaap en waak. Continue reading “(no)Tour Gent | Een interactieve geluidswandeling”

Sailstorfer en Macchi | Klanken van tijd

bij enkele geluidskunstinstallaties van Michael Sailstorfer en Jorge Macchi

door Martin Desloovere

De jongste maanden worden liefhebbers van sound art door S.M.A.K. verwend: in de recente solotentoonstellingen van zowel Michael Sailstorfer als Jorge Macchi kunnen een paar boeiende geluidskunstinstallaties ’beleefd’ worden.

Sound Art

Sound art heeft zich vooral de voorbije tien jaar steeds nadrukkelijker als aparte ‘discipline’ en specifiek studieobject in de hedendaagse kunst(kritiek) ontwikkeld, te oordelen naar de talloze tentoonstellingen, festivals, conferenties en kunstwetenschappelijke studies die eraan gewijd worden. Toch moeten we voor de eerste aanzetten terug tot de jaren 1950, zoals de Amerikaanse muzikant en onderzoeker Brandon LaBelle aangeeft in zijn boeiende studie Background Noise. Perspectives on Sound Art (2006):

 “Since the early 1950s, sound as an aesthetic category has continually gained prominence. Initially through the experimental music of John Cage and ‘musique concrète’, divisions between music and sound stimulated adventures in electronics, field recording, the spacialization of sonic presentation. (…) The developments of sound art which took its defining steps from the mid to late 1960s, coincides generally with the developments of (…) Performance and Installation Art.”

Continue reading “Sailstorfer en Macchi | Klanken van tijd”

Michael Sailstorfer | Shooting Star

De korte video Shooting Star (2002) documenteert Michael Sailstorfers poging om een lantaarnpaal van op zijn omgebouwde Mercedes af te schieten. Het melancholische idee om je eigen vallende ster te creëren, krijgt in deze video een tragikomisch karakter wanneer de ‘ster’ al na een paar seconden neerstort.

Sailstorfer bevraagt onze drang naar continue versnelling, onze zoektocht naar een eigen ruimte en onze moderne notie van mobiliteit in speelse beelden die eigenzinnig verlangen naar het stoppen van de tijd. Het werk van Sailstorfer biedt een verwonderde en poëtische blik op de ons omringende realiteit. Zoals een kind de wereld ontdekt en er controle op tracht te krijgen, zo transformeert Sailstorfer alledaagse objecten in esthetische beelden die de positie van de mens in tijd en ruimte bevragen.

De tentoonstelling Michael Sailstorfer | Raum und Zeit loopt van 26.03 tot 03.07.2011 in S.M.A.K.

Interview Thomas Caron | curator Michael Sailstorfer – Raum und Zeit

Raum und Zeit brengt een overzicht van het werk van de Duitse beeldhouwer Michael Sailstorfer (°1979, Velden/Vils). Hoewel de jonge kunstenaar internationaal een grote bekendheid geniet, werd zijn werk nog maar zelden in België getoond. Met deze tentoonstelling wil S.M.A.K. daar verandering in brengen. Aan de hand van een twintigtal werken schetst de tentoonstelling een genuanceerd beeld van Sailstorfers nog jonge oeuvre.

Sailstorfer is een melancholische dromer die met nieuwsgierige blik naar de wereld kijkt. Aan de hand van klassiek beeldhouwkundige processen als transformatie en decontextualisatie worden vertrouwde objecten, zoals autobanden, lampen of bomen, omgetoverd tot zuiver esthetisch waardevolle beelden. Daarbij heeft Sailstorfer oog voor de vormelijke kwaliteiten van die voorwerpen, maar laat hij ook ruimte voor fictie, verbeelding en romantiek.

De tentoonstelling Michael Sailstorfer | Raum und Zeit loopt van 26.03 tot 03.07.2011 in S.M.A.K.

Inside Installations | Installatiekunst en de elastische vorm

‘Inside Installations: Behoud en presentatie van Installation Art’ was een drie jaar durend onderzoek (2004-2007) naar de zorg en het beheer van een kunstvorm die uitdagend is voor de heersende opvattingen rond conservatie. Meer dan dertig complexe installaties werden als case studies opnieuw geïnstalleerd, onderzocht en gedocumenteerd. Dit onderzoek vond in 2011 zijn neerslag in de publicatie ‘Inside Installations: Theory and Practice in the Care of Complex Artworks’.

Voor de S.M.A.K.-blog namen enkele auteurs verschillende hoofdstukken onder de loep.

Deel 1: Installation Art and the Elastic Form

door Ann Van Beurden

In deel 2 van het boek Inside Installations: Theory and Practice in the Care of Complex Artworks, wordt er een zeer onsamenhangend geheel gepresenteerd onder de titel Installation Art and the Elastic Form. De auteurs willen hier werkelijk ALLES behandelen. Er wordt zonder moeite geswitcht tussen casestudies uit de mediagebaseerde kunst, de conceptuele kunst en de uitvoerende kunst.

Het mankeert de casestudies zeker niet aan diepgang maar de lezer heeft minstens een master in elektronica, kunstgeschiedenis en museumkunde nodig om het onderzoek volledig te begrijpen. Dat de auteurs uit verschillende landen afkomstig zijn en waarschijnlijk hun teksten vanuit hun eigen taal hebben vertaald of laten vertalen naar het Engels is ook niet erg behulpzaam. Draken van zinnen met meer dan veertig woorden zijn geen uitzondering. Okay, ik overdrijf, maar laat duidelijk zijn dat het boek bedoeld is voor een gespecialiseerd publiek: academici, conservators en doortastende kunstliefhebbers en dus niet voor een verdwaalde museumbezoeker of de kunstminnende leek.

Continue reading “Inside Installations | Installatiekunst en de elastische vorm”

Jorge Macchi | Immanentie

door Christophe Van Eecke (tekst uit rekto:verso, tijdschrift voor kunst en kritiek)

De romantiek is helemaal terug. Kunstenaars puren poëzie uit het alledaagse, zonder grote gebaren of hoogdravende theorieën, maar met de vinger op de pols van wat leeft in de wereld. Zo slaagt ook de Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi, die momenteel een uitgebreide tentoonstelling geniet in S.M.A.K., erin om met heel weinig heel veel te creëren, en dat zonder in formeel minimalisme of droog conceptualisme te vervallen.

Een terugkerend motief in Macchi’s werk is de sabotage van de vloeibaarheid of de voortgang. Een hele reeks werken speelt met de mogelijkheden om beweging te stremmen en een poëzie van de stilstand te creëren. Zo toont Macchi een reeks stadsplannen waar hij alle vlakjes uit heeft weggesneden, zodat er enkel nog een weefsel van straten overblijft. Deze kaarten lijken op dissecties van steden, gereduceerd tot een web van banen, zoals een plan van de bloedbaan van een lichaam. Alleen wordt in die aderen geen bloed getransporteerd, maar verkeer, de levensadem van het kapitalisme. Continue reading “Jorge Macchi | Immanentie”

Alberto Garutti | Ai Nati Oggi

door Saskia Benoit

Herinnert u zich nog de levendige conversaties, het vrolijke gekwetter en het enthousiaste applaus op de Vrijdagmarkt tijdens de lente van 2000? Ja, tijdens de lente van Over the Edges? Toen had de Italiaanse kunstenaar Alberto Garutti die plaats ingenomen om zijn werk Ai Nati Oggi (letterlijk vertaald: “aan degenen die vandaag geboren zijn”) te tonen. Met een herinneringsplaat aan het kunstwerk van Gustave Courbet, L’origine du monde, en knipperende lichten op een van de grootste pleinen van Gent, verwelkomde de kunstenaar de nieuwbakken Gentenaars.

In maart 2011 kocht de stad Gent het kunstwerk aan en vorige week werd het officieel ingehuldigd, niet meer op de Vrijdagmarkt maar op het Sint-Veerleplein. Continue reading “Alberto Garutti | Ai Nati Oggi”

Interview Jorge Macchi

Over zijn nieuwe werk The Longest Distance Between Two Points

door Art Philippeth

De Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi ontwikkelde speciaal voor zijn tentoonstelling in S.M.A.K. een immens nieuw werk. Voor The Longest Distance Between Two Points toverde de kunstenaar de centrale zaal op de bovenverdieping van S.M.A.K. om tot een zee van blauwe linten. Linten die onder andere op luchthavens de grote massa in goede banen moeten leiden. In S.M.A.K. zien we een zee die door zijn uitgestrektheid enerzijds een gevoel van enorme vrijheid uitstraalt, maar anderzijds, mede door de uitgebalanceerde belichting, sterk claustrofobisch aanvoelt. Vrijheid tegenover rigide organisatie…

In onderstaand filmpje geeft Jorge Macchi verdere uitleg bij The Longest Distance Between Two Points:

Continue reading “Interview Jorge Macchi”