Vincent Geyskens | Heeft hedendaags schilderen het aura van een zombie verworven?

door Inge Braeckman

Volgens Vincent Geyskens (Lier, 1972), die evenzeer bekend is van zijn collages als van zijn schilderijen, gedraagt de schilderkunst zich binnen de hedendaagse kunst als een zombie, als een rusteloze ziel uit het verleden die zijn aanwezigheid niet kan verantwoorden. In het S.M.A.K. toont hij dan ook een overzicht van zijn werk van de laatste vijftien jaar waarin de lichamelijkheid en de materialiteit naast het laveren tussen figuratie en abstractie, tussen herkenbaarheid en het wegwerken van elke herkenning herhalende thema’s zijn die zich als een (steeds terugkerend) cluster weven doorheen de hele tentoonstelling. Dit omdat schilderkunst voor deze kunstenaar zich nog steeds toespitst op het maken van beelden en niet op het bezig zijn beeld te zijn, waardoor hij de autonomie van de schilderkunst blijft verdedigen, los van het gegeven of dat nu op een figuratieve dan wel op een abstracte manier gebeurt. Continue reading “Vincent Geyskens | Heeft hedendaags schilderen het aura van een zombie verworven?”

TRACK | Ahmet Öğüt en de Kloof tussen museum en maatschappij

door Joris D’hooghe

Een race in het Kuipke tussen zeven pisterenners, samen beletterd met het woord “VOORUIT”. Een gigantische heliumballon met daarop een schaalmodel van het Vooruitgebouw gemonteerd. Als de bijdragen van de Turkse kunstenaar Ahmet Öğüt aan TRACK bondig moeten worden samenvat, daagt de idee op van politieke relevantie.

Zowel met de performance ‘On The Path of Vooruit Universe’ als met de luchtsculptuur ‘Castle of Vooruit’ zinspeelt Öğüt op het socialistische verleden van TRACKs thuishaven Gent. Beide verwijzen naar de coöperatieve Vooruit die van het einde van de negentiende eeuw tot de aan het begin van de jaren 1970 de arbeidersklasse van Gent verzamelde. Met zijn bijdragen aan TRACK onderwerpt Öğüt zowel het geloof in de vooruitgang als de socialistische utopie aan een kritisch onderzoek.

Het is echter de tentoonstellingscontext waarbinnen deze kritiek wordt gepresenteerd die Öğüt tot TRACKs meest representatieve kunstenaar maakt. Continue reading “TRACK | Ahmet Öğüt en de Kloof tussen museum en maatschappij”