“I was discharged when I started wearing lipstick again” | Over de notie van normaliteit in het werk van Javier Téllez

door Jasmien Hoffelinck

De films van Javier Téllez bevragen de noties van normaliteit. De hoofdrollen zijn weggelegd voor ‘patiënten’ en ‘outsiders’. Zo worden we geconfronteerd met de verwachtingspatronen binnen onze samenleving, meer bepaald met de verwachtingen over wat ‘normaal’ is en wat niet.

Javier Tellez_La Passion de Jeanne d'Arc (Rozelle Hospital, Sydney), 2004

Twaalf vrouwelijke patiënten van het psychiatrisch ziekenhuis Rozelle in Sydney maken deel uit van de video-installatie ‘La Passion de Jeanne d’Arc’ (2004). Deze stille film van Carl Th. Dreyer uit 1928 werd voorzien van nieuwe tussentitels die het verhaal volledig transformeren: Jeanne d’Arc wordt patiënt en de rechtszaakscène wordt een toelatingsprocedure in de psychiatrische instelling. Tegenover dit beeld worden we geconfronteerd met getuigenissen van de twaalf vrouwen Continue reading ““I was discharged when I started wearing lipstick again” | Over de notie van normaliteit in het werk van Javier Téllez”

Javier Téllez | De waarheid als een olifant

door Veerle Spronck

Een grote, haast grappige, bakstenen olifant staat op poten van autobanden pontificaal in het midden van de ruimte. In de aangrenzende zaal plaatst het videowerk ‘Letter on the Blind, For The Use of those Who See’ (2008) de sculptuur in zijn context.

tellez001web

In de tentoonstelling ‘Praise of Folly’ van Javier Téllez (°1969, Valencia, Venezuela) worden de grenzen van onze waarheden verkend en miskend. Waar de meeste films focussen op de scheiding tussen gestoord en gewoon, gaat dit videowerk een stap verder. Téllez inspireerde ‘Letter on the Blind’ op de Indische parabel ‘De Blinde Mannen en de Olifant’. Maar waar de parabel Continue reading “Javier Téllez | De waarheid als een olifant”

Rachel Harrison | Amy Winehouse meets Marcel Duchamp

door David Schelfthout

Amy Winehouse, Marcel Duchamp en Tony Montana hebben weinig met elkaar gemeen. Toch maken ze allemaal deel uit van Rachel Harrisons installatie ‘The Help’ (2012).

Valid_Like_Salad (The Help)_2012All in the Family, (The Help), 2012

‘The Help’ bestaat uit een aantal sculpturen en tekeningen. De abstracte sculpturen zijn rechtopstaand en op zekere afstand van elkaar gepositioneerd in de ruimte. De toeschouwer kan er tussendoor wandelen. Een soort postmodern Carnac. De sculpturen hebben een schreeuwerige veelkleurigheid en grillige uitstulpende vormen, concaaf en pokdalig. Soms lijken ze ineen te gaan klappen onder hun eigen gewicht, Continue reading “Rachel Harrison | Amy Winehouse meets Marcel Duchamp”