n! – Over het werk van Jef Geys

De kern van het oeuvre van Jef Geys wordt vaak teruggevoerd op een verstrengeling van leven en kunst. Een verstrengeling die haast letterlijk mag worden genomen. Want bovenal heeft zijn werk een erg persoonlijk, introspectief, zelfs autobiografisch karakter. Criticus Wim Van Mulders wees er ooit op hoe Geys als kunstenaar “tegen en buiten de mode” opereert en kenmerkte zijn werk als handelend over “het zinloze van museumtentoonstellingen”. Het mag dan ook duidelijk zijn dat Geys’ doortocht in S.M.A.K. een reeks vragen oproept. Vragen die, net zoals de kunstenaar het zelf graag ziet, wellicht nooit eenduidig beantwoord zullen worden.

door Joris D’hooghe

JefGeys_blog
Jef Geys | Affichebeeld

Het banale / Balen

Bij de ingang van de tentoonstelling in S.M.A.K. loopt de bezoeker langs een grote sculptuur. Ze stelt een pop voor die door Geys wordt gebruikt als instrument bij het “trachten te begrijpen” van reflecties over kunst opgesteld in een ondoordringbaar jargon. Bij het lezen van dergelijke reflecties maakt hij er een gewoonte van om de complexe woorden te markeren en ze nadien over te schrijven op de sculptuur. In S.M.A.K. wordt een selectie uit dit kunstkritisch jargon uitvergroot op de wand weergegeven. Sommige begrippen worden herhaald. Zelfkritiek. Zelfpromotie. Realisme. Het triviale. Medewerkers. Proletariaat. Werkende Klasse. Productie. De herhalingen lijken zich voor te doen als een boodschap, alsof Geys er discreet mee wil aangeven vanuit welke invalshoek zijn werk kan worden gelezen. Een idee dat meteen de strijd aangaat met de manier waarop hij zelf als kunstenaar in de wereld staat. Geys houdt er niet van geïnterviewd te worden om zijn werk toe te lichten. Hij is ervan overtuigd dat elke interpretatie iets toevoegt aan het debat. Daarom geeft hij de toeschouwer bewust geen leesrichting mee. Voor de tentoonstelling in S.M.A.K. moedigt hij de bezoeker aan om met het gepresenteerde werk een eigen verhaal te vormen.

Tentoonstelling-Jef-Geys,_b
Koffieonderleggersdagboek | (c) Dirk Pauwels

Hoewel Geys’ oeuvre geen vaste invalshoek voor interpretatie voorstaat, wordt het toch gekenmerkt door een constante vooringenomenheid met het banale. Merk op dat dit woord maar een letter verschilt met de plaatsnaam Balen. Dit Balen, waar Geys woont en werkt en waar hij jarenlang plastische kunsten aan de Rijksmiddenschool heeft gedoceerd, vormt een centraal referentiepunt in zijn werk. Zo worden zijn tentoonstellingen sinds 1969 vergezeld van zogenaamde “Kempens Informatiebladen”. Ook realiseert hij sinds enkele jaren het sterk met Balen verweven “Koffieonderleggersdagboek”, een reeks waarvoor hij tijdens zijn dagelijkse bezoeken aan Continue reading “n! – Over het werk van Jef Geys”